ANNA GERMAN-TUCHOLSKA
14.02.1936 – 25.08.1982

Niezapomniana piosenkarka o niepowtarzalnej barwie głosu, kompozytorka, zaś z wykształcenia geolog. Człowiek o wielkim sercu. Nazywana Białym Aniołem polskiej piosenki.

Córka Irmy Martens – Berner wywodzącej się się z holenderskich mennonitów, zamieszkałych w Wielikokniażeskoje na Kubaniu, których do Rosji sprowadziła caryca Katarzyna II oraz Eugeniusza Germana księgowego urodzonego w Łodzi.

Urodziła się w 14 lutego 1936 roku w Urgenczu. Babka Anny German przeniosła się z rodzinnego Kubania do Fergany w Uzbekistanie, gdzie jej córka Irma poznała swego męża. Uciekając przed NKWD przenieśli się do Urgencza, tam też urodziła się Anna. Potem rodzina przeniosła się do Taszkentu. W 1937, gdy Irma była po raz drugi w ciąży, jej mąż został aresztowany pod zarzutem szpiegostwa i w 1938 r. rozstrzelany. Po aresztowaniu męża Irmy rodzina została wysiedlona z Fergany i zesłana do Kirgistanu. W tym samym roku urodził się brat Anny Fryderyk, który w wieku dwóch lat zmarł na szkarlatynę. W 1942 Irma, przebywając w Orłowce w Kirgistanie, wyszła za mąż za Hermana Bernera. Po jego śmierci W 1946 Irma, jako żona Polaka, złożyła dokumenty repatriacyjne i razem z córką i matką wyjechały do Polski.

Początkowo mieszkały w Nowej Rudzie. W 1949 przeprowadziły się do Wrocławia i zamieszkały przy ulicy Trzebnickiej. Anna uczęszczała do VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Krzywoustego , które ukończyła w 1955. W tym samym roku rozpoczęła studia geologiczne na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego i w styczniu 1962r. uzyskała tytuł magistra geologii na na podstawie pracy magisterskiej „Zdjęcie geologiczne okolic Zatonia (Ustronie). Studia ukończyła z wyróżnieniem.

Była Laureatką festiwali m.in. w Monte Carlo, Wiesbaden, Bratysławie, San Remo, Neapolu, Viareggio, Cannes, Ostendzie, Sopocie, Opolu, Kołobrzegu, Zielonej Górze. Występowała w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Australii, Francji, Portugalii, Włoszech, na Węgrzech, w Mongolii, NRD, RFN, CSRS oraz ZSRR. Wydała płyty w języku polskim, rosyjskim i włoskim.

W swoim życiowym dorobku posiadała wiele nagród za liczne Festiwale, konkursy piosenek czy za wystąpienia. Najbardziej rozpoznawanym utworem wykonywanym przez Annę był utwór „Tańczące Eurydyki”, który w 1964 roku zawojował polską scenę muzyczną i to tym utworem Anna German na dobre otworzyła sobie progi kariery muzycznej. Ten najbardziej znany utwór ze swego repertuaru zaśpiewała w 1964 r. podczas Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu zdobywając wówczas drugą nagrodę. Następnie zdobyła dwie nagrody za „Tańczące Eurydyki” podczas Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1964: I (w dniu polskim) i III (w dniu międzynarodowym). W 1966 r. Została zaproszona przez włoską firmę fonograficzną „Company Discografica Italiana” (CDI) do Włoch podpisała trzyletni kontrakt z CDI. W tym samym roku wystąpiła na scenie paryskiej Olimpii. W 1967 jako pierwsza i jedyna w historii polska artystka zaśpiewała na XVII Festiwalu w San Remo, a także jako pierwsza cudzoziemka na XV Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej.

Niestety niedługo potem uległa poważnemu wypadkowi we Włoszech i właśnie to wydarzenie spowodowało, że musiała rozstać się ze sceną na 3 lata. Powrót Anny German na estradę następuje 17 stycznia 1970 roku, gdy w Sali Kongresowej w Warszawie śpiewa piosenkę „Człowieczy Los”. W dniu 23 marca 1972 roku Anna German zawiera związek małżeński ze Zbigniewem Tucholskim. W kolejnych latach życia piosenkarka poświęca się karierze. 27 listopada 1975 r. urodziła syna, któremu nadała wraz z mężem imię Zbigniew. Od tego czasu piosenkarka na rok zawiesiła swoją działalność artystyczną, by oddać się całkowicie opiece nad dzieckiem o którym marzyła.

Niestety, nie dane było Jej żyć długo. W połowie lat 70. zdiagnozowano u Niej chorobę nowotworową – mięsak kości. Ostatni swój koncert dała w Australii w październiku w 1980 roku. Pod koniec swojego życia przybliżyła się do Boga, przyjęła Chrzest Święty. Chrzest odbył się w domu w wannie, ponieważ w tak zaawansowanym stadium choroby nie miała już siły zrobić wielu kroków. Anna jeszcze przed śmiercią nagrywała na domowy magnetofon skomponowane przez siebie psalmy oraz utwory poświęcone Bogu. W nocy z dnia 25 na 26 sierpnia 1982 roku serce Anny przestaje bić. Piosenkarka zmarła w warszawskim Szpitalu Klinicznym przy ulicy Szaserów. Miała zaledwie 46 lat. Pogrzeb odbył się 30 sierpnia 1982 roku na cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym przy ulicy Żytniej w Warszawie. W pogrzebie brał udział również Ks. Jan Twardowski, który podczas uroczystości pogrzebowej odmówił modlitwę “Ojcze Nasz”. Na tablicy nagrobnej wygrawerowano fragment Psalmu 23: „Pan jest pasterzem moim”.